کز کمین ناگه سه تن جنبید و افکندند زود

خوش دلم کز کید مریخ و زحل رست آفتاب

آخر شوال خسرو شد سوار از بهر صید

آسمانش در عنان و آفتابش در رکاب

تیرهای آتشین زی خسرو مالک رقاب

حفظ یزدانی سپر شد وان سه تیرانداز را

چون کمان ره در گلو بست از پی رنج و عذاب