چون کمان ره در گلو بست از پی رنج و عذاب

کز کمین ناگه سه تن جنبید و افکندند زود

تیرهای آتشین زی خسرو مالک رقاب

حفظ یزدانی سپر شد وان سه تیرانداز را

از خطا زین پس نمی گویم صواب اولیترست

کان خطای تیر بد خوشتر ز یک عالم صو اب

کشت عمر عالمی می سوخت زان برق بلا