گر ز ابر رحمت یزدان نمی شد فتح باب

از خطا زین پس نمی گویم صواب اولیترست

کان خطای تیر بد خوشتر ز یک عالم صو اب

کشت عمر عالمی می سوخت زان برق بلا

پشه زد بازو به پیل و قطره زد پهلو به نیل

آنت رمزی بس عجیب و اینت نقلی بس عجاب

اژدها تا بود حفظ گنج می کرد ای عجیب