مشام عقلم از اینهم نیافت بوی صواب

از آنکه چشم تو بیمار هست و در خوابست

به جای او همه زلف تراست پیچش و تاب

دگر شنیدم در چین ز مشک ناید بوی

از آنکه زلف تو مشکست و بارها دیدم

که هست او را در چین شمیم عنبر ناب

دگر شنیدم کتان ز ماه می کاهد