دگر شنیدم با آب دشمنست آتش

هم این فسانه محضست ای اولوالالباب

که زرد چهره من بر سپید عارض تو

عیان نمود که زر عاشق است بر سیماب

قسم به جان تو این هم نداشت رونق و آب

ز من نداری باور یکی در آینه بین

که چهره تو به یکجا هم آتشست و هم آب