رسول دید چو هر نطفه و جنینی را

فکنده شاه جهان در عروق او قلاب

زهی ز لطف تو در آب مستی باده

خهی ز قهر تو در سنگ لرزه سیماب

که تا به حشر در ارحام هست یا اصلاب

شعاع روی ترا دید در مشیت حق

چه گفت گفت الا ان هذه لعجاب