که عجز طبع فکندست مر تو را به عذاب

به خشم رفت و بر ابرو فکند چین و گشود

دو بسدگهرانگیز را ز روی عتاب

که عذر بیهده تاکی همینت عذر بس است

بگیر خامه مشکین ختامه را به بنان

مر این دُرنامه فرخنده را ببر به کتاب

زهی شهنشه دوران خدایگان ملوک