درگهت را چرخ باشد پرده داری

راز پنهان پیش رای آشکارت

رخ چو فرزین آردت هر شه پیاده

چون بر اسب پیلتن بیند سوارت

زان جدا از در نگردد پرده دارت

ابر و دریا در شمار قطره ناید

درکجا در پیش بذل بیشمارت