زمین درگه این فرق گنبد خضر است

زگرد توسن آن تاکه بنگری کهسار

ز نعل ابرش این تا نظر کنی صحراست

نطاق خدمت آن طوق گردن گردون

فنا ز رافت آن گشته همنشین بقا

بقا ز سطوت این درگذار سیل فناست

جهان مسخر آن یک ز ماه تا ماهی