ور بدی دیدم و دیدی که کرا روز و شب است

عقل فعال ندارد سر عالم زیراک

همه عالم را اسباب به لهو و لعب است

دهر را نیست کفافی به کف عقل و ادب

چرخ را نیست مداری به سر فضل و هنر

ور بدی گفتم و گفتی که در تاب و تب است

استخوان زان هما آمد و شهد آن مگس