ملکا بار خدایا بود این سال چهار

هر کجا صولت او خصمش از ان در تعب است

بخت جاوید وی و دولت جان پرور او

هست فردی که ز دیوان بقا منتخب است

کز غلامی شهم فخر به جد و به اب است

پانصد و پنجاهم پار عنایت فرمود

شه مواجب که ترا زین پس این مکتسب است