پانصد و پنجاهم پار عنایت فرمود

هست فردی که ز دیوان بقا منتخب است

ملکا بار خدایا بود این سال چهار

کز غلامی شهم فخر به جد و به اب است

شه مواجب که ترا زین پس این مکتسب است

بختم اقبال نیاورد و نشد جاری از آن

که مرا بخت یکی دشمنک زن جلب است