تا ز مطلوب همی بهره طالب تعب است

ژاژ تا چند سرایی بر شه قاآنی

عرض دانش بر شاهان نه طریق ادب است

تا ز معشوق همی قسمت عاشق محن اش

حاصل خصم تو جز فقر مبادا به جهان

که فنا را به جهان فقر قوی تر سبب است