از ازل تا به ابد آنچه مقدر شده عیش

روح بی رنج و روان بی غم و تن بی تعب است

طلعت شاه مگر جلوه در آفاق نمود

کافرینش همه از وجد به شور و شغب است

راست گویی که ازین سور همه مکتسب است

شب ز انوار مشاعل همه روشن روزست

روز از دود مجامر همه تاریک شب است