دلی ار نالد بی غم به محافل چنگست

راست گویی که ازین سور همه مکتسب است

شب ز انوار مشاعل همه روشن روزست

روز از دود مجامر همه تاریک شب است

تنی ار سوزد بی تب به مطابخ حطب است

دود زنبوره که آمیخته با شعله سرخ

مشک شنگرف خور و زنگی چینی ضلب است