شمع روشن به شب تیره تو گویی به مثل

تنی ار سوزد بی تب به مطابخ حطب است

دود زنبوره که آمیخته با شعله سرخ

مشک شنگرف خور و زنگی چینی ضلب است

پرتو مهر پیمبر به دل بولهب است

متحرک شده خاک از طرب و وجد و سماع

جذبه خواجه مگر این حرکت را سبب است