مجلس رقص به کهسار بدخشان ماند

بزم بستان شد و سروش همه سنگرف لب است

شاهدان را چو به رقص اندر بینی گویی

بدر راکوه احد تعبیه اندر عقب است

زان سرین هاکه چو مهتاب نهان در قصب است

شوخ رقاص چو در چرخ درآید گویی

کاین همه جنبش افلاک بدو منتسب است