مار دیدی به هوا رقص کند وز تف او

که هوا چون جگر دوزخ ازو پر لهب است

مار دیدی که خورد نار و به ترکیب او را

دل ز باروت و سر از کاغذ و تن از خشب است

چون دل دشمن شه روی هوا ملتهب است

ذو ذنب دایم از چرخ به خاک آون بود

واینک از خاک به چرخ آون بس ذو ذنب است