چون دل دشمن شه روی هوا ملتهب است

مار دیدی که خورد نار و به ترکیب او را

دل ز باروت و سر از کاغذ و تن از خشب است

مار دیدی به هوا رقص کند وز تف او

ذو ذنب دایم از چرخ به خاک آون بود

واینک از خاک به چرخ آون بس ذو ذنب است

زاهد خشک که می داد جهان را سه طلاق