ذو ذنب دایم از چرخ به خاک آون بود

دل ز باروت و سر از کاغذ و تن از خشب است

مار دیدی به هوا رقص کند وز تف او

چون دل دشمن شه روی هوا ملتهب است

واینک از خاک به چرخ آون بس ذو ذنب است

زاهد خشک که می داد جهان را سه طلاق

تر دماغ اینک در حجله بنت العنب است