دهر بدشوی و طبیعت زن و غم نسل کنون

واینک از خاک به چرخ آون بس ذو ذنب است

زاهد خشک که می داد جهان را سه طلاق

تر دماغ اینک در حجله بنت العنب است

نسل غم نیست که آن عنین شد این عزب است

شب درین جشن فلک را ندهد راه قضا

زانکه از ثابت و سیاره تنش بر جرب است