باری استاد چو شد زی پسر شاه عجم

من بگویم که بسی نادره و بوالعجب است

شارع پاک چو بی پرده سخن گفت ازان

شاعر ار نیز بگوید نه ز لهو و لعب است

بهر تطهیرکه فرموده شاه عرب است

شاخ مرجانش چو بگرفت مطهر در دست

به دهان برد و گمان کرد که دانه رطب است