گویند که از نار بود مارگریزان

از ما به تغافل گذری این چه عتاب است

بی موی تو چون موی توام روز سیاهست

بی چشم تو چون چشم توام حال خراب است

چون است که مار تو به نار تو حجاب است

عمریست که بی نار تو و مار تو ما را

هم دل به شکنج اندرو هم جان به عذاب است