دارای فلک قدر حسن شاه که گردون

آن بی تو پر از آتش و این بی تو پر آب است

مهر من و جور تو و بی مهری گردون

این هر سه برون چون کرم شه ز حساب است

با لطمه پر مگسش پر ذباب است

رمحتث ن به چه ماند بسه بکس غمژمان تن ا

کاندر دمش از خون عدو سرخ لعاب است