نز جفت نصبسب و نه ز اولاد نصاب است

شاها به دلم هست یکی راز نهانی

افسون که بر چهره ام از شرم نقاب است

یک نیمه پنجاه شد از عمر و هنوزم

چیزی که ز مردیم عیانست به مردم

ریشی است که آن نیز به خوناب خضاب است

بس نیزه که بر چهره ز پرچم بودش ریش