ناکامی من با چو تویی سخت عجیبست

وز دور زمانم نه به غیر از تو مآب است

مهر تو بود نقطه و من چون خط پرگار

هرجاکه روم سوی توام باز ایاب است

بی مهری تو با چو منی سخت عجاب است

برتافته ماری همه شب تا به سحرگاه

در پنجه من همچو پکی سخت طناب است