چون رستم ار پیاده نهی در نبرد پای

اندر بساط آری اگر یک دو بار دست

هر گه که نوک تیر تو رویین تنی کند

از بیم جان به سر زند اسفندیار دست

کوته کند ز رزم تو سام سوار دست

اینک حبیب بهر دعا دست کن بلند

چون نیسث به مدح شه کامگار دست