کوته کند ز رزم تو سام سوار دست

هر گه که نوک تیر تو رویین تنی کند

از بیم جان به سر زند اسفندیار دست

چون رستم ار پیاده نهی در نبرد پای

اینک حبیب بهر دعا دست کن بلند

چون نیسث به مدح شه کامگار دست

تا هرکسی ز بهر بقا و دوام خویش