از دستخون داو جلالت به ششدرست

باز این منم که تا ز ثنای تو دم زنم

غمگین ز فکر روشن من مهر انور ست

باز این تویی که مهره اقبال بدسگال

باز این منم که تهنیت آور به سوی من

روح امامی از هری و مجد همگرست

باز این تویی که حارس کریاس شوکتت