می نوشم آری این چه تکرارست

پرسی همه دم که بوسه می خواهی

می خواهم آخر این چه اصرارست

گویی همه دم که باده می نوشی

می ده که شبست و جمله در خوابند

جز بخت خدایگان که بیدارست

شهزاده علیقلی که از فرهنگ