که هفت خم سپهر از شراب سرشارست

دگر که آمد و زنجیر دل که جنبانید

که بر نهاده چو مجنون به دشت و کهسار است

چه تاک بود که بنشاند و کی رسید انگور

حدیث عش مگر رفت بر زبان کسی

که شور و ولوله درکوی و شهر و بازارست

ز خلق احمد مرسل مگر نسیمی خاست