چو نام خواجه برم جان بگیردم دامن

که هرکجاگذرم تبت است و تاتارست

زکام خواجه گواهی بدین دهد گو یی

که این نسیم ز خلق رسول مختارست

که روز عشرت احرار و وجد ابرارست

به جان خواجه که از وصف عشق درمگذر

که عشق چاشنی روح و قوت احرارست