تو را چو خوی بدی هست و خود اسیر خودی

که هر اشارت او یک کتاب گفتارست

به مهر خواجه نخست از خصال بد بگریز

که خوی بد گنه و مهر و استغفارست

چه احتیاج به زنجیر و بند و مسمارست

گمان مبر که به شب دزد را عسس گیرد

که او به خوی بد خویشتن گرفتارست