به مهر خواجه قدم زن به صدق قاآنی

ترا که از حسد و حرص سینه پر خارست

چو کاسه ایست نگونسار حرص تا صف حشر

به هیچ پر نشودکاسه چون نگونسارست

که صدق شیوه احرار و خوی اخیارست

ز صدق در ره او بر خود آستین افشان

از آنکه شرط نخستین عشق ایثارست