حکیم گوید این نطفه ای که گردد شخص

دو چشم عقل ز هجران عشق خونبارست

کراکه گامی محکم شود به مرکز عشق

به گرد چنبر هستی چمان چو پرگارست

نخست پاره خونی پلید و مردارست

دگر سه روح که اندر دلست و مغز و جگر

بخار خون بود و تن بدان سه ستوار است