خاک چمن از آب روان آینه دارست

گاه ط رب و رو ز می و فصل بهارست

جان خرم و دل فارغ و شاهد به کنارست

باد سحر از آتش گل مجمره سوزست

تا می نگری کوکبه ی سوری و سرو است

تا می شنوی زمزمه صلصل و سارست

سورث به چه ماند به یکی حقه یاقوت