طره او دل ما برده ازان پرگر هست

طرفه تر اینکه به جد گوید کاینم ذقن است

شمع رویش همه نورست همانا خرد است

چین زلفش همه مشکست همانا ختن است

زلف او بر رخ ما سوده ازان پر شکن است

تاکند آتش رویش جگر خلق کباب

لب لعلش نمکست و مژه اش بابزن است