سخت پژمانم و غژمانم ازین قوم جهول

گرچه زخمش به تن از تیغ گو پیلتن است

بلبل از گل به چمن نالد و گل مقصد اوست

نفرت او همه از ناله زاغ و زغن است

کز در گبر سخنشان همه از ما و من است

صله یی از من و ماشان نشود عاید کس

من و ماشان علم الله که کم از ما و من است