همه در جامه فضلند ولی از در جهل

کز در گبر سخنشان همه از ما و من است

صله یی از من و ماشان نشود عاید کس

من و ماشان علم الله که کم از ما و من است

مردگانند تو گویی که به تنشان کفن است

فضل من بر هنر خویش چرا عرضه دهند

بحر را پایه بر از حوصله رطل و من است