طبع توکان را چنان به مویه درافکند

رشته و سوزن شهاب و دیو لعین است

دست تویم را چنان ز پای در آورد

کز بن هر موجه اش هزار انین است

کاشک روانش به جای در ثمین است

دیده نرگس که از مشاهده عاری است

با مدد بینش تو حادثه بین است