سوی کرمان زی حسن شد کرد پیغامی گسیل

از پی احبای داد و دین بسر افسر رفت

همت دست ودلش چون بحر و کان ازهرکران

پای تا سر عالمی را در زر و زیورگرفت

با سبک پیکی که در تک پیشی از صرصر گرفت

کاینک ای فرخ برادر باید از کرمان و فارس

موکبی بی حدکشید و لشکری بی مررفت