پذیرفتم آن نامور گنج تو

به نامه نمودی نیایش مرا

بدانستم و شاد گشتم بدان

سخن گفتن تاجور بخردان

نخواهم که چندان بود رنج تو

ازی را جهاندار یزدان پاک

برآورد بوم تو را بر سماک