از می مینای مهرش جاودان مخمور باد

تا ابد چشم بد ازدُرنامنه دارا دور باد

بحر وکان خالی زگنج همت دُرنامنه باد

آن حسین اسم حسن رسمی که چشم روزگار

آنکه چون معمار جودش قصد آبادی کند

آسمان در آستانش کمترین مزدور باد

بر فروغ طلعتش هرگه که بگشایند چشم