گر همه کافر حربیست نکوکار افتد

ور به دژخیم کند حکم کشان گوش به رند

همه گوشست که در کوچه و بازار افتد

این همه طیبت محضست که در دولت شاه

شعرا را بود این قاعده از عهد قدیم

که حدیث از می و معشوق در اشعار افتد

چون خور این نظم دلاویز جهانگیر شود