عقیقی کز یمن خیزد شقیقی کز دمن دارد

قدش از قامت طوبی سبق بر دشت در خوبی

چه جای قامت چوبی که شمشاد چمن دارد

کجا بالعل او همبر کجا با روی او همسر

سمن بر کاج و گل بر سرو و مه بر نارون بندد

شبه بر عاج و شب بر روز و سنبل بر سمن دارد

به هر جا بوی زلفش تا بپویی ضیمران روید