بغیر هیچ نیارد ستایشی به میان

از آنکه چهره من رنگ زعفران دارد

مخر به هیچم ای خواجه ترس آنکه ترا

گرانبهایی من سخت دل گران دارد

کسی که وصف میان تو در میان دارد

بغیر نیست نراند نیایشی به زبان

کسی که نعت دهان تو بر زبان دارد