خطت دمید و ز انبات این خجسته نبات

کسی که نعت دهان تو بر زبان دارد

حبیب روی ترا از رقیب پروا نیست

بلی چه واهمه بلبل ز باغبان دارد

بهار عارض تو روی در خزان دارد

اگر نه ناسخ فرمان حسن تو ست چرا

ز بهر کشتن ما سر خط امان دارد