گر به عهد تو تواند که به ایران گذرد

نگذرد بر رخ معموره بی از سیل ی سیل

آنچه از لطمه جود تو به عمان گذرد

فتنه را شاید اگر رستم دستان خوانیم

گذرد بر به بداندیش ز شیوا سخنت

آن چه بر اهرمن از آیت قرآن گذرد

کوه در سایه عزم تو اگرگیرد جای