هرکه در خاطرش اندیشه کفران گذرد

کوه در سایه عزم تو اگرگیرد جای

همچو اندیشه ز نه گنبد گردان گذرد

نعمت خان تواش نقمت جان خواهد شد

عقل حیرت زده درشخص تور بیند شب و روز

کش به لب نعت جلالت به چه عنوان گذرد

کافر ار رایحه خلق تو یابد به جحیم