حالی از خاطرش اندیشه رضوان گذرد

عقل حیرت زده درشخص تور بیند شب و روز

کش به لب نعت جلالت به چه عنوان گذرد

کافر ار رایحه خلق تو یابد به جحیم

مومن ار نایره قهر تو بیند به بهشت

حالی از هول سراسیمه به نیران گذرد

بس که لاحول همی خواند و برخویش دمد